W sieci kłamstw. „Biały kruk” – recenzja książki

-

J.L. Weil dopiero debiutuje na naszym rynku wydawniczym, za oceanem jednak jej powieści zyskały miano bestsellerów. Autorka pisze książki skierowane głównie do młodzieży, w których dominują postaci kobiece o silnych charakterach. Czy jej nowy cykl Raven przypadnie do gustu polskim czytelnikom?
Kiedy sekrety „wychodzą” z szafy…

Nadeszła już pora, żebym nauczyła się pływać, zanim naprawdę utonę, a fale pochłoną moją duszę.

Pewnie zdążyliście zauważyć, że jestem leniuchem, jeśli chodzi o pisanie krótkich notek dotyczących fabuł książek, a jednak wiem, że choć minimalny opis zachęca do sięgnięcia po daną pozycję, dlatego wrzucam opisy wydawnicze. Tak będzie i tym razem.

Po śmierci matki Piper i jej młodszy brat trafiają pod opiekę babci, do małej miejscowości, w której nic ciekawego się nie dzieje. Tam Piper spotyka zabójczo przystojnego Zane’a Huntera, dzięki któremu życie w nowym miejscu staje się całkiem znośne. Między parą zaczyna iskrzyć, jednak chłopak ma w sobie coś niezwykłego… coś nadprzyrodzonego i śmiertelnie niebezpiecznego.

Zadziorne postaci – to jest to!

Wielkim plusem Białego kruka są z pewnością postaci. Bardzo lubię kobitki z charakterem, a taka właśnie jest główna bohaterka książki – Piper. Dziewczyna budzi sympatię swoją zadziornością. Bardzo ciekawą postacią jest również z Zane. Och, ten chłopak z całą pewnością podbije niejedno serce czytającej historię kobiety. Przystojny bad boy z tajemnicami i władający ciętą ripostą. Przyznajcie się dziewczyny, która by się nie skusiła na takie ciacho?

To wyżej wspomniana dwójka zdecydowanie najbardziej przyciąga uwagę czytelnika. Autorka postarała się, żeby wytworzyć między nimi prawdziwą chemię i muszę przyznać, że ich interakcja naprawdę jej się udała. Ich słowne utarczki okazują się niezwykle zabawne.

Intrygującą postacią jest również Zoe. Ciekawi mnie, jak dalej potoczą się jej losy, gdyż dziewczynę naprawdę da się lubić, szkoda tylko, że autorka nie wykorzystała jej potencjału, jak dla mnie było jej zdecydowanie za mało.

– Nagle jesteś ekspertką od wariatów?

– Po poznaniu ciebie mogłabym napisać na ten temat doktorat.

Kilka zgrzytów

Jeśli chodzi o samą historię, to mogę stwierdzić, że ma potencjał, i jestem ciekawa, w jakim kierunku autorka nią pokieruje.

Irytował mnie troszeczkę styl J.L. Weil. Osobiście bardzo lubię rozbudowane zdania, a J.L. Weil ma tendencje do ucinania ich. Coś w stylu A. Sapkowskiego, tylko mniej zgrabnie. Widać jednak, że starała się, by wątki płynnie przechodziły jeden w drugi i aby akcja w powieści stopniowo się rozwijała. Szczerze przyznam, że nie podoba mi się okładka. Lubię fotomanipulację, jednak w granicach rozsądku. Tutaj zaburzono proporcje gigantyczny księżyc i ogromne pióra. Ok, rozumiem, że to pierwszy plan i powinny być większe, ale nie aż tak. Niemniej uważam jednak, że nasza polska okładka i tak jest lepsza od oryginalnej. Plus ode mnie dla wydawnictwa za kolorystykę.

Na koniec słów kilka

Myślę, że książka przypadnie do gustu nastolatkom. Zakazana miłość, balansowanie na granicy życia i śmierci, sporo akcji i utarczki słowne.

W sieci kłamstw. „Biały kruk” – recenzja książki

 

Tytuł: Raven. Biały kruk

Autor: J.L. Weil

Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece

Ilość stron: 376

ISBN: 9788365601964

Patrycja Jankowska
Patrycja Jankowska
Dnie spędzam z nosem w książkach (zdecydowanie nie naukowych, a powinnam, bo oddech magisterki czuję na karku), które, jak to pięknie ujęła Monika, „osnuwają mnie delikatną mgiełką literackiej przygody”. Ponoć wiedźma – z pewnością charakterologiczna! Książki, psy, siatkówkę i góry kocham całym serduchem! W wolnym czasie łażę z aparatem gdzie się tylko da i skrobię do szuflady.

Inne artykuły tego redaktora

Odpowiedz

UWAGA! Komentarze przechodzą wstępną weryfikację i pojawiają się na stronie z opóźnieniem.

Uzupełnij komentarz!
Podaj imię

UWAGA! Komentarze przechodzą wstępną weryfikację i pojawiają się na stronie z opóźnieniem.

Popularne w tym tygodniu