Krwawy księżyc wzywa potwory. „Nowa Fantastyka” 02/2020 – recenzja magazynu

-

W lutowym wydaniu magazynu Nowej Fantastyki zostaniemy wciągnięci w świat wampirów, otrzymamy monetę Wiedźmina i zagłębimy się w meandry ekologii, życia i staroislandzkich wierzeń.
Mroźne zapowiedzi wydawnicze

Luty obfituje w bardzo krwawe i pełne grozy zapowiedzi wydawnicze oraz filmowe. Marcin Zwierzchowski proponuje czytelnikowi nową książkę – La Belle Sauvage Philipa Pullmana, Wojnę makową Rebeki F. Kuang, o magicznych Chinach, Nasze imię Legion, nasze imię Bob Dennisa E. Taylora. Gorącą premierę będzie miał Marcin Mortka, wydając Żółte ślepia, pełne słowiańskiej fantastyki. Z nowymi książkami wrócą też Brandon Sanderson – z thrillerem policyjnym Migawka, i Jim Butcher z kolejnym tomem Akt Dresdena – Zimnymi dniami.

Ten miesiąc to jeszcze kilka wznowień: Cień i Pazur Wolfe’a, Wieczna wojna Haldemana i Drzwi do lata Heinleina, a także Możemy cię zbudować – nowe wydanie dzieł Philipa K. Dicka.

W kinie powita nas odsłona filmowo-komiksowego świata DC Ptaki Nocy i ekranizacja gry: Sonic. Szybki jak błyskawica. Dla czytelników komiksów również coś się znajdzie. Pojawią się nowe numery komiksów o Conanie: Conan Barbarzyńca #01: Życie i śmierć Conana, ze scenariuszem świetnego Jasona Aarona, oraz Era Conana #01: Belit. Będzie można przeczytać Ms. Marvel #07: Obrażenia na sekundę. Spider-Man ponownie zarzuci sieć w komiksie Globalna sieć #06: Tożsamość Osborna, a człowiek-nietoperz poprowadzi śledztwo: Batman. Detective Comics #09: Dwa oblicza Two-Face’a. Otworzy się też nowy event w świecie Marvela – Wojna królów. Preludium. Zimowe zapowiedzi, które rozgrzeją ciekawość do ostatniej strony.

Atak klonów psów

W artykule Marka Starosty przenosimy się do Chin. Jak wiadomo, ten kraj ma wielkie możliwości, ulepszoną technologię i pomysły nadające się do science fiction. To Chińczycy sklonowali pierwsze zwierzęta, a teraz chcą nająć do służby policyjnej klony psów. Autor zastanawia się, jakie mogą być konsekwencje coraz większej ingerencji w kod genetyczny, fauny czy flory. W swoich przemyśleniach wyraża obawy przed klonowaniem i ulepszaniem zwierząt. Przecież nikt nie wie, jak może rozwinąć się kod genetyczny i jakie cechy odziedziczy kopia pierwowzoru. Niewiedza, powoduje strach, a także obawę przed nieznanym. Mimo że ludzie nie są uświadomieni w zakresie klonowania, wiedzą, że kiedyś może to stworzyć niebezpieczeństwo dla nich samych oraz świata.


Czuję zew krwi

Marcin Zwierzchowski przeprowadza wywiad z samym panem ciemności, czyli Vladem Palownikiem, nazywanym Draculą, w którego wcielił się Claes Bang w netfliksowej produkcji Dracula. Artykuł to zapowiedź kolejnej odsłony adaptacji filmowej powieści o najstraszniejszym z wampirów. Na przestrzeni lat powstało wiele wersji tej historii, jedne są gorsze, drugie lepsze. Zwierzchowski pyta aktora wprost o to, czy trudno mu było się wcielić w rolę księcia ciemności i jak poradził sobie z kolejną wersją postaci oraz czy wzorował się na swoich poprzednikach. Autora wywiadu interesowała również metoda powstawania głównego bohatera i budowania osobowości wampira. Sam Claes opowiadał krótko i z żartem o swoich przygotowaniach do roli. Chociaż na początku nie był do niej przekonany.

Powiew przyszłości w fantastyce

Błażej Jaworski w swoim artykule przedstawia wizję przyszłości i tego, jak klimat wpłynie na pisarzy fantastyki. Autorzy różnych książek od dawna opisywali apokalipsę klimatyczną na różne sposoby. Od ataków żywiołów, po nuklearną zagładę i efekt cieplarniany. Powstała nawet nazwa tego typu gatunku fantastyki: climate fiction. Z artykułu czytelnik dowiaduje się, że pisarze już wcześniej tworzyli historie o pogorszeniu się klimatu, a nawet próbowali nas ostrzegać. Jednak nie było to brane pod uwagę z racji tego, że to literatura i fikcja, a nie nauka. Tematyka zmian klimatycznych jest dość trudnym pojęciem, ale pisarze fantastyki radzą sobie z nim całkiem nieźle, tworząc ciekawe obrazy postklimatyczne.

Biały Wilk powraca w nowym wcieleniu

Od kilku miesięcy serial Wiedźmin jest na ustach nie tylko Polaków, ale też całego świata. Dzieje się tak za sprawą netflixowej adaptacji książki Andrzeja Sapkowskiego. Marcin Zwierzchowski przeprowadził wywiad z Gerlatem z Rivii, czyli Henrym Cavillem. Już na samym początku dowiadujemy się, że aktor uwielbia prozę Sapkowskiego i bardzo ceni jego twórczość. Jest pod wrażeniem historii Ciri i Geralta oraz bolesnej miłości do czarodziejki Yennefer. Opowiada także o budowaniu postaci i tworzeniu jego charakteru oraz o tym, co chciał przekazać widzowi swoją interpretacją Wiedźmina. Henry musiał bardzo dużo pracować nad emisją głosu, gestykulacją, walką z mieczem czy nawet postawą ciała.

Zagram ci balladę o Białym Wilku

Marcin Zwierzchowski nie ustaje w mieleniu wiedźmińskich wywiadów i serwuje nam kolejny, tym razem z odtwórcą roli barda Jaskra, Joeyem Bateyem. Już na samym początku autor wywiadu pyta Joeya, czy znał wcześniej twórczość Andrzeja Sapkowskiego. Serialowy Jaskier przyznał, że świat Wiedźmina zna jedynie z gier, nie z książek. Jednakże, gdy zaproponowano mu rolę barda, sięgnął po powieści i przepadł na trzy i pół tygodnia, a potem wielbił każdą stronę, wątek i postać. W roli śpiewaka przyciąga go tajemniczość postaci, z jednej strony jest muzykiem, wesołkiem, a czasem głupkiem, a z drugiej, myślicielem i filozofem. Od reżyserki dowiedział się, że Jaskier jest lustrem   głównego bohatera.

Bajki, boginki, historie

Magazyn w tym wydaniu publikuje cztery opowiadania – jedno polskie, trzy zagraniczne. W nich przeniesiemy się do innych światów i czasów.

Polska historia, Cmentarz z widoczkami Marcina Rusnaka, zabiera czytelnika do kraju po zagładzie i rozłamie politycznym. Główny bohater należy do niższej warstwy społecznej, gdzie nie stać go na naukę oraz wyrwanie się ze slumsów. Ma bogatą przyjaciółkę, która ona woli przebywać z nim niż ze swoimi rówieśnikami. Pewnego dnia znajdują pokój pełen niezwykłych dla nich przedmiotów elektronicznych. Zafascynowani odkrywają, że to wspomnienia ludzi sprzed czasów, gdzie świat był przyjemniejszy i piękniejszy. Główny bohater wciąga się w oglądanie filmików i nie zauważa, że popada w nałóg, a jego przyjaciółka, potem kochanka, odchodzi. Kilka lat później spotykają się w kawiarence. On dorósł, doświadczył trudnego życia na ulicy i pracy u mafioza. Ona jest piękna i bogata. Główny bohater musi stoczyć walkę nie tylko ze swoim bossem, ale także ze sobą.

Pierwsze zagraniczne opowiadanie to obraz pracy nad unowocześnieniem i ulepszeniem jakości życia. Ken Liu w Najpiękniejszych chwilach ukazuje nam swój obraz przyszłości. Główny bohater to młody człowiek, szukający pracy. Po rozmowach kwalifikacyjnych, zafascynowany swoimi szefami, będzie starał się im dorównać. Jego ambicja przyniesie mu jednak zgubę. Pomimo dobrych pomysłów dla polepszenia jakości życia i rozwiązywaniu problemów, upadnie i poniesie porażkę.

Druga zagraniczna opowiastka, Czarodziej Loft Elanor Aranson, to przykład tego, jak duma i ambicja potrafią zniszczyć człowieka. Główny bohater uczy się magii i pragnie poznawać coraz więcej i więcej zaklęć, aby stać się najpotężniejszym czarodziejem i zdobyć szacunek ludzi. Pewnego wieczoru otrzymuje szansę na poszerzenie swojej wiedzy i zwiększenie mocy magicznej. Nieznany chłopak daje mu klucz do zakazanych ksiąg. W końcu wpada w tarapaty i przyzywa złe duchy, aby otrzymać księgę, w której zawarto informacje na temat przechytrzenia Szatana. Nie wie, jednak, że to, co robi, jest złe. Dopiero, gdy na szali postawił własną duszę, odkrywa, co tak naprawdę jest w życiu ważne.

Kolejne opowiadanie, Pod drzewem boginek Kathleen Kayambe, to opowieść o dziewczynce, wychowanej na bajce o drzewie, w którym mieszkały leśne boginki. Gdy bohaterka traci rodziców w niewyjaśnionych okolicznościach, a jej siostra cierpi przez męża tyrana, postanawia poprosić wróżki o pomoc. Wie, że cena będzie dla niej ogromna, ale postanawia walczyć o swoją jedyną  rodzinę i zniszczyć potwora.

Grosza daj Wiedźminowi

Mennica Gdańska wyprodukowała monety z wizerunkiem Wiedźmina, a tamtejszy zespół przeprowadził krótką rozmowę z Andrzejem Sapkowskim. Zadano mu pytanie, które nie pojawia się często w wywiadach, zapytano, czy pisarz jest spełnionym człowiekiem. Pytano również o jego cele i marzenia, a także, o to co zmieniłby w naszym świecie i jak wygląda jego praca. Mistrz Sapkowski dość spokojnie udzielał odpowiedzi na pytania, ale wyczuwałam dystans pomiędzy nim a autorem wywiadu. Pisarz dość ogólnie odpowiadał i nie pozwalał sobie na pokazanie emocji.

Plastik, eko, czas, przeszłość

Rafał Kosik w swoim felietonie porusza temat recyklingu i ekologii oraz plastiku. Autor dzieli się przemyśleniami na temat obłudy, jaką mamią nas duże sklepy, telewizja oraz media. Podaje przykład związany z torebkami plastikowymi i tym, jak to wygląda w prawdziwym życiu. Pomimo mody na bycie eko, tak naprawdę nie jesteśmy ekologiczni, a wprost przeciwnie. Co z tego, że mamy torby z materiału, jeśli ogórki i warzywa pakowane są w plastikowe opakowania? Jasno nam przekazuje, gdzie popełniamy błąd odnośnie do ekologii i ochrony klimatu.

W następny felietonie, Tomasza Kołodziejczaka, wracamy myślami do Świąt Bożego Narodzenia. Dla mnie było to dość dużym zaskoczeniem, w końcu minęły dwa miesiące. Autor tekstu dzieli się z czytelnikiem swoimi pomysłami na spożytkowanie wolnego czasu. Zaczyna od gier planszowych z przyjaciółmi, a kończy na nadrabianiu zaległości książkowych. Wydaje mi się, że redakcja chyba pomyliła miesiące.

Cykl felietonów zamyka Łukasz Orbitowski, opowiadający o filmie na podstawie odpowiadania Lovecrafta. Głównego bohatera odgrywa Nicolas Cage, reżyserii podjął się Richard Stanley. Orbitowski krótko opisuje powstawanie i debiutowanie Hardware. Gdy pierwszy raz obejrzał niniejszy film, do końca go nie zrozumiał, ale teraz bardzo mu się podoba. To jest kolejny wątek poświęcony klimatycznym zmianom na świecie. Autor zastanawia się również, czy da się powtórzyć sukces produkcji oraz, czy powstałoby coś podobnego.

Klimatyczne podsumowanie

W lutowym wydaniu magazyn podchwycił tematykę zmian klimatycznych i ekologii oraz tego, w jakim kierunku zmierza nasz świat. Przedstawione artykuły różniły się od siebie, ale gdzieś zawsze znalazł się fragment zahaczający o tę tematykę. Na łamach znów pojawił się Wiedźmin oraz jego bohaterowie i sam mistrz Sapkowski. Z ciekawością przeczytała artykuł o adaptacji Draculi. Proza zaoferowała nam kilka miłych chwil w różnych światach i czasach.

Patrycja Sura
Patrycja Surahttps://tangozycia.blogspot.com/
Z zawodu administratywistka zakochana w tańcu towarzyskim i teatrze. Zawsze wynajdzie ciekawe wydarzenia i imprezy nie tylko w Krakowie ale w Polsce. Pełna sarkastycznego i wiedźmowatego humoru osóbka, która znajdzie dla każdego coś dobrego. Pisze recenzje spektakli i książek oraz felietony. Prowadzi bloga w formie powieści oraz stronę na FB: Krakowska Wiedźma.

Inne artykuły tego redaktora

Odpowiedz

UWAGA! Komentarze przechodzą wstępną weryfikację i pojawiają się na stronie z opóźnieniem.

Uzupełnij komentarz!
Podaj imię

UWAGA! Komentarze przechodzą wstępną weryfikację i pojawiają się na stronie z opóźnieniem.

Popularne w tym tygodniu