Czasami najgorsze, co możesz znaleźć na końcu długiej, mrocznej drogi, to lustro. „Upiorna dłoń” to zbiór opowiadań, który udowadnia, że Jonathan...
WięcejCzasami najgorsze, co możesz znaleźć na końcu długiej, mrocznej drogi, to lustro.
Jonathan Carroll – amerykański pisarz, mistrz realizmu magicznego i autor powieści, w których codzienność nierozerwalnie splata się z surrealistycznym snem.

Fotografia: Piotr Drabik from Poland / commons.wikimedia.org
Jonathan Carroll to autor absolutnie wyjątkowy, wymykający się wszelkim schematom. Jego proza od lat fascynuje czytelników na całym świecie, a ja regularnie wracam do jego książek, za każdym razem odkrywając w nich coś nowego. Postanowiłem zebrać w jednym miejscu najważniejsze informacje o tym niezwykłym twórcy oraz linki do moich recenzji, aby ułatwić Wam wejście do jego niepowtarzalnego, literackiego świata.
Twórczość Carrolla najczęściej określa się mianem realizmu magicznego lub slipstreamu. Autor z niezwykłą swobodą łączy elementy powieści obyczajowej z fantastyką, horrorem i absurdem. Jego książki często sprawiają wrażenie realistycznych historii o współczesnych ludziach, dopóki w ich życie nie wkracza element niemożliwy, nadprzyrodzony, który całkowicie zmienia zasady gry.
W jego prozie stale powracają pytania o naturę rzeczywistości, tożsamości i przeznaczenia. Kluczowymi motywami są: rola przypadku w ludzkim życiu, siła miłości i przyjaźni, nieuchronność straty oraz rozmowy ze zwierzętami (zwłaszcza psami), które często okazują się mądrzejsze od ludzi. Carroll bada granicę między tym, co realne, a tym, co wyśnione, zadając pytanie: co, jeśli świat, który znamy, jest tylko jedną z wielu możliwych wersji?
Carroll pisze w sposób zwodniczo prosty, precyzyjny i pełen dowcipu. Jego narracja, często prowadzona w pierwszej osobie, buduje silną więź z bohaterem – zwyczajnym człowiekiem rzuconym w wir niezwykłych wydarzeń. Mimo że porusza tematy filozoficzne, jego proza jest niezwykle wciągająca i dynamiczna. Mistrzowsko buduje on oniryczną, lekko niepokojącą atmosferę, która pozostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury.
Książki Jonathana Carrolla polecam czytelnikom, którzy szukają w literaturze czegoś więcej niż prostej rozrywki. Jeśli cenisz sobie twórczość Neila Gaimana za jego mitologiczną wyobraźnię, prozę Harukiego Murakamiego za surrealistyczny klimat, albo filmy Davida Lyncha za ich senną logikę, w świecie Carrolla poczujesz się jak w domu.
Poniżej znajduje się lista najważniejszych powieści autora w porządku chronologicznym według oryginalnych wydań.
Podsumowując, twórczość Jonathana Carrolla to unikalne doświadczenie czytelnicze. To propozycja dla każdego, kto ceni sobie inteligentną fabułę, nie boi się zadawać fundamentalnych pytań i ma ochotę na literacką podróż, której nigdy nie zapomni. Jego książki bawią, wzruszają, niepokoją i, co najważniejsze, zmuszają do spojrzenia na własne życie z zupełnie innej perspektywy. Gwarantuję, że po spotkaniu z jego prozą świat już nigdy nie będzie wyglądał tak samo.
Najnowsze recenzje książek
Najnowsze recenzje filmów
WięcejCzasami najgorsze, co możesz znaleźć na końcu długiej, mrocznej drogi, to lustro.
Czasami najgorsze, co możesz znaleźć na końcu długiej, mrocznej drogi, to lustro. „Upiorna dłoń” to zbiór opowiadań, który udowadnia, że Jonathan...
WięcejUmieranie jest jak oglądanie horroru, w którym jest się głównym bohaterem. Wiesz, że coś złego czai się za rogiem, ale nie możesz przestać iść naprzód.
Umieranie jest jak oglądanie horroru, w którym jest się głównym bohaterem. Wiesz, że coś złego czai się za rogiem, ale nie możesz przestać iść...
WięcejPrawdziwa magia nie polega na machaniu różdżką. Polega na tym, by zobaczyć niezwykłość w czymś, co wszyscy inni uważają za zwyczajne.
Prawdziwa magia nie polega na machaniu różdżką. Polega na tym, by zobaczyć niezwykłość w czymś, co wszyscy inni uważają za zwyczajne. Harry...
WięcejPrawdziwa miłość to nie patrzenie sobie w oczy, ale wspólne patrzenie w tym samym, dziwnym kierunku, nawet jeśli nie macie pojęcia, co tam jest.
Prawdziwa miłość to nie patrzenie sobie w oczy, ale wspólne patrzenie w tym samym, dziwnym kierunku, nawet jeśli nie macie pojęcia, co tam jest. Co...
WięcejCzasem jedynym sposobem, żeby przetrwać, jest pozwolić, by twoje serce zamieniło się w kawałek lodu. Problem w tym, że lód w końcu musi stopnieć.
Czasem jedynym sposobem, żeby przetrwać, jest pozwolić, by twoje serce zamieniło się w kawałek lodu. Problem w tym, że lód w końcu musi stopnieć....
WięcejCzasami zastanawiam się, co by było, gdybyśmy mogli edytować swoje życie tak, jak edytujemy tekst. Wyciąć nudne fragmenty, poprawić dialogi, dodać trochę więcej magii w trzecim akcie.
Czasami zastanawiam się, co by było, gdybyśmy mogli edytować swoje życie tak, jak edytujemy tekst. Wyciąć nudne fragmenty, poprawić dialogi, dodać...
WięcejJesteśmy silniejsi, niż nam się wydaje. Nasze serca są jak twarde kamienie. Potrafią znieść niemal wszystko, a potem jeszcze trochę.
Jesteśmy silniejsi, niż nam się wydaje. Nasze serca są jak twarde kamienie. Potrafią znieść niemal wszystko, a potem jeszcze trochę. Cullen James ma...
WięcejCzasami zastanawiam się, czy nie urodziłem się z zapasową duszą, której używam w dni, kiedy moja własna jest w naprawie.
Czasami zastanawiam się, czy nie urodziłem się z zapasową duszą, której używam w dni, kiedy moja własna jest w naprawie. „Ucząc psa czytać” to...
WięcejKażdy z nas jest muzeum pełnym pięknych i zepsutych eksponatów. Większości z nich nigdy nikomu nie pokazujemy.
Każdy z nas jest muzeum pełnym pięknych i zepsutych eksponatów. Większości z nich nigdy nikomu nie pokazujemy. „Kolacja dla wrony” to nie powieść,...
WięcejPotwory istnieją, ale są zbyt nieliczne, by być naprawdę groźne. Groźniejsi są zwykli ludzie, którzy nie zadają pytań.
Potwory istnieją, ale są zbyt nieliczne, by być naprawdę groźne. Groźniejsi są zwykli ludzie, którzy nie zadają pytań. Życie Webera, wziętego...
WięcejCzasami zastanawiasz się, czy jesteś głównym bohaterem swojego życia, czy tylko postacią drugoplanową w cudzej, znacznie ciekawszej historii.
Czasami zastanawiasz się, czy jesteś głównym bohaterem swojego życia, czy tylko postacią drugoplanową w cudzej, znacznie ciekawszej historii. Graham...
WięcejJesteśmy historiami, które o sobie opowiadamy. Czasami pozwalamy, by inni opowiedzieli je za nas.
Jesteśmy historiami, które o sobie opowiadamy. Czasami pozwalamy, by inni opowiedzieli je za nas. Isabelle „Izzy” Rundstler, po tym jak cudem...